หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: คาสคา ทหารรับจ้างอมตะ นิยายอิงมหาทรมานพระเยซูเจ้า หน้า 29 - 30  (อ่าน 358 ครั้ง)
Petervich
Petervich - Peter Vich
Administrator
Hero Member
*****
กระทู้: 2068



ดูรายละเอียด เว็บไซต์ อีเมล์
« เมื่อ: ตุลาคม 09, 2018, 09:31:02 PM »

 ยิ้ม เจ๋ง ฮืม
                                                            คาสคา ทหารรับจ้างอมตะ นิยายอิงมหาทรมานพระเยซูเจ้า หน้า 29 - 30
                                                                      CASCA :The Eternal Mercenary  page 29 – 30

คาสคาปลอบเขา  ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน เล่าเหตุการณ์ให้เขาฟัง แล้วแถมว่า “ ฉันไม่สามารถทิ้งคุณให้พินาศได้  ท่ามกลางห่าก้อนหินและเปลวเพลิง  ฉันแบกคุณมาถึงแสงสว่างตรงนี้ไง.”

ความจำกลับคืนมาสู่ลูชีอูส  เขานึกว่าตายแน่แล้ว แต่ทาสผู้นี้  คนที่พวกคนงานทาสเรียกว่าไอ้แก่  ได้ช่วยเขา  ลูชีอูส มีนิตเตอร์ กลืนก้อนโตอะไรบางอย่างลงลึกในลำคอ  เกิดความรู้สึกความรักฉันท์พี่น้องบวมเป่งขึ้นในใจเขา  ชายคนที่หนวดเคราและขนตามตัวรุงรังนี้  ทุกคนที่ทราบพฤติกรรม ต้องสรรเสริญน้ำใจงาม แม้ภรรยาของเชาด้วย  เขาเข้าสวมกอดคาสคาอย่างไม่รูสึกรังเกียจแต่อย่างใด  และถ้ารู้ซึ้งในน้ำใจที่ดีงามของทาสคนนี้ เขาคงทำเช่นนี้ตั้งแต่แรกที่พบกันแล้ว  คราคารู้สึกเสียดแทงใจ  แต่เข้าประคองลูชีอูสให้ยืนชึ้นด้วยแขนล่ำสันของเขา  ลูฃีอูสเล่าให้ผู้คุมชั้นผู้น้อยฟังว่า
 
“ ดูซิ  ชายคนนี้ถูกมอบหมายงานพาคนขึ้นสู่พื้นผิว  ให้เขาไปทำงานกับพ่อครัว  และดูซิว่าเขาจะสะอาดแค่ไหน?”
 
คาสคาย่ามใจข้างใน  พึมพัมกับตนเอง  ฉันทำสำเร็จ  ฉันมาอยู่ข้างนอกอีกแล้ว   เอะ  มันนานเท่าไรแล้ว?

คำถามของเขามีคำตอบ  แต่มิใช่ทันทีทันใด  พวกเขาชี้ทางให้เขาไปที่ลำธาร  ที่เป้นแหล่งชำระสิ่งปฏิกูลและดินทรายเปื้อนเลนออกจากร่างกาย  มีคนนำมีดโกนมาให้ขณะที่เจ้าของมิดคอยดูแลเขาและมีการ์ดถืออาวุธพร้อมอยู่ข้างๆ  คาสคาสบถลั่นตอนที่มีดโกนแสนทื่อกวาดไปตามผิวหน้าและผิวส่วนอื่น  เพราะความทื่อของมัน จึงขูเอาเนื้อหนังของเขาออกมาพร้อมขและหนวดเคราทั้งหลาย  แต่ความรุงรังจากผม ขนและหนวดเคราก็หายเกลี้ยงไป  ผู้ควบคุมได้นำสิ่งทำความสะอาดซึ่งเป็นเครื่องประทินผิวมาให้เขาใช้ กล่าวว่า หัวหน้าฝ่ายตรวจสอบของเหมืองชอบที่จะให้ทุกอย่างโสะอาดสดชื่น  คาสคา ยังจำช่วงเวลาน่ารื่นรมณ์ของเขา ตอนที่ทำงานในกองทหารของเขา  การ์ดสังเกตุเห็นแผ่นห้อยคอทาสของเขาได้กล่าวว่า  “ ตามที่มิตราบอก  คุณ  จักรพรรดิตีเบรีอูสเสียชีวิตสามสิบปีมาแล้ว  คุณคงอายุอย่างน้อยหกสิบปี  แต่คุณดูไม่ใช่เช่นนั้น     พระเจ้าช่วย อะไรที่บรรดาพระเหล่านั้นหล่อเลี้ยงคุณในเหมืองใต้ดิน  แน่นอนเลย มันเข้ากับคุณทุกอย่าง

หลังล้อเล่นเล็กน้อย ยามได้พาคาสคาไปที่พักใหม่  เป็นค่ายพักกระท่อมมีเตียงไม้และฟูกฟางเส้นเป็นที่เฉพาะของเขา  ที่เทียบกับที่พักใต้เหมืองห่างกันคนละชั้นทีเดียวเพราะที่นี่ช่างหรูหรากว่ากันเยอะเลย

หลายทศวรรษ!  ความนึกคิดว่ายเวียนในมโนคติของคาสคา  เขาเข้ามาอยู่ที่นี่เป็นช่วงยาวของเวลาในชีวิตปกติ  แต่ เขาจำหน้าที่จ้องกลับมาจากกระจกเงาบร็อนซ์เล็ก เป็นหน้าของคนๆหนึ่งซึ่งมีดโกนที่ยืมมา หนวดเคราเกลี้ยงเกลาทีเดียว  ตอนนี้เขาเอามือลูบไปมาที่ใบหน้าเพื่อให้แน่ใจว่าที่เห็นนั้นเป็นความจจิง หลายปีแล้ว แต่หน้าของเขายังคงเหมือนเดิม  บางทีผอมลงเล็กน้อย   อะไรก็ตามที่เป็นเหรียญตราผลพวงจากงานทาสที่นี่  ฉันต้องกำจัดมันให้สิ้น

เมื่อออกไปข้างนอก คาสคากลับไปที่ช่องเหมืองและเริ่มช่วยช่วยเหลือทาสคนอื่น ทั้งที่ยังมีชีวิตและตายแล้ว  ในงานนี้เขาได้รับเหรียญตราการยกย่องสำหรับงานที่ทำครั้งใหม่นี้ด้วย  สองสามวันต่อมาเป็นงานที่ต้องทำความสะอาดอาบริเวณเหมือง
 
ระหว่างช่วงเวลานี้ คาสคาได้ทราบเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นในโลกภายนอก ตั้งแต่การถูกทำโทษไปยังดินแดนอาชาเอีย  ความจดจำบางอย่างกลายเป็นความทรงจำของชีวิต  พระจักรพรรดิที่ครองราชต่อจากเอากูสตูส คือตีแบรีอูส  คาสคาได้รับใช้ภายใต้การบัญชาการของเขาครั้งหนึ่งในกอล(ฝรั่งเศส)   เขาจำตีแบรีอูสได้เพราะเป็นทหารที่ดีและผู้ถือมั่น  แต่  ตามที่มีคนบอกตอนนี้  ขณะที่ตีแบรีอูสเริ่มทำดีในฐานะพระจักรพรรดิ  เขาได้กลายเป็นคนชั่วร้ายในปีหลังๆ
บรรดาทาสที่บอกคาสคานี้เป็นพวกคนแก่  อายุน่าจะช่วงหาสิบขึ้นไปถึงช่วงหกสิบ
               
 -- หน้า 30
พวกเขาสามารถจดจำย้อนหลังไปไกล  พวกเขาเป็นทาสชั้นพิเศษ  พวกเขารอดชีวิตเพราะมิได้พี่งพาความดำเนินชวิตแบบสะดวกสบายของนาย   ทาสในบ้าน คนทำครัว คนบีบนวด  นักเขียนเรื่อง ครูอาจารย์  ที่นี่พวกเขารับใช้ผู้ว่าราชการและครอบครัวของเขาในคฤหาสน์วิลล่าหลังใหญ่  นอกสายตาพวกคนเหมืองทั้งหลาย  ที่นั่นแหละที่พวกเขาออกเดินทางไปตั้งแต่เช้ามืด ก่อนจะสาง  กลับมาที่เหมืองเมื่อผู้ว่าราชการไม่ต้องใช้พวกเขาอีกแล้ว  มันไม่ใช่งานดีและยุติธรรม  แต่นั่นเป็นงานแบบของโลก  คาสคาไม่มีความตั้งใจที่จะเปลี่ยนแปลงมัน   พวกทาสทั้งหมดเห็นพ้องต้องกันว่าพระจักรพรรดิตีแบรีอูสได้กระทำเลวยิ่งกว่าที่มีคนก่นด่าว่า มันเป็นหมาบ้าขึ้นครองบัลลังก์   จากนั้นก็ถูกการ์ดฆ่าตายและลุงเคลาดีอูสขึ้นเป็นพระจักรพรรดิครองบัลลังก์   คนโรมันชอบเคลาดิอูส  ซึ่งเป็นนักปกครองชั้นเยี่ยม  เขาเป็นสุภาพบุรุษ แม้จะมองว่าเขาเป็นอนุรักษ์นิยม  แต่มีช่าวว่า อากริบปินา ภรรยาคนที่สอง ได้วางยาพิษเขาเพื่อเธอสามารถส่งลูกชาย ที่ชื่อกายูส เนโร ที่จักรพรรดิแก่รับเป็นบุตรบุณธรรม ขึ้นครองบัลลังก์
 
ในยุคของเขา เนโรเชื่อถือเซเนกาเป็นผู้นำทางการปกครอง  และบูรูส หัวหน้าหน่วยรักษาการ เป็นผู้ให้คำแนะนำด้านการต่างประเทศ  ทั้งสองช่วยทั้งแม่และลูกจากการทำผิดพลาดได้ เลยทำให้การครองบัลลังก์ เป็นไปได้อย่างปกติ

เช้าวันหนึ่ง  ผู้ดูแลเหมืองพาคาสคาแยกมาอยู่ที่แห่งหนึ่ง  มีเหล้าองุ่นเต็มชามวางอยู่ตรงหน้า  “คาสคา คุณช่วยชีวิตของฉัน  ฉันคงไม่ลืมตลอดไป   ฉันไม่สามารถปลดปล่อยคุณได้   แต่ฉันสามารถทำให้ชีวิตคุณพอทนอยู่ได้แน่ “ เขายกถ้วยองุ่นขึ้นดื่ม  เติมน้ำเย็นลงไปเล็กน้อย  ยกถ้วยใบใหญ่ขึ้นดื่มอีก   ทำท่าพอใจกับรสชาดที่เติมน้ำเล็กน้อย  เขาพูดต่ออีกว่า “ ฉันอยู่ที่นี่มาแปดปีแล้ว     และได้ฟังเรื่องราวของคุณจากเพื่อนที่ฉันมาแทน  เขาอยู่ที่นี่มานานสิบห้าปี  และเขากล่าวว่าคุณมาอยู่ที่นี่นานก่อนที่เขาจะมาเสียอีก  “  เขาชายตามาที่คาสคาและถามว่า

ทำไมคุณมีชีวิตต่อไป?”                                                                                                                                                                         คาสคาไม่ตอบ  ผู้ดูแลเหมืองกล่าวต่อ “ คุณดูไม่แก่มาก  แต่คุณต้องแก่  ฉันทราบว่าเหรียญตราที่คุณห้อยอยู่ตอนแรกๆไม่ใช่ได้จากเคลาดิอูส   แต่ฉันจะไม่บอกใคร  มีพวกพระเจ้าสนใจคุณเป็นพิเศษหรืออย่างไร?  หรือคุณพบวิธีที่จะขจัดเวลาที่เสียทิ้งไปอย่างนั้นหรือ?”

ชายคนนั้นหันหน้าไปทางอื่น  ดูจะตื่นตระหนกเล็กน้อยในความกล้าของเขาเองและคาสคา  คาสคารู้สึกโล่งใจมาก ในที่สุดเขาสามารถพูดถึงความทรมานของเขา  ดังนั้นเขาได้บอกมินิตเตอร์เรื่องของเขาเองและคนยิว  ผู้ดูแลเหมืองมิได้หัวเราะ  ทุกสิ่งที่คาสคาพูดเชาเชื่อหมด  จากนั้น  มันไม่ใช่โลกที่เต็มด้วยกลและวิชาทรงเจ้าเข้าผี?                                                                                                             
หน้า  31



บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: