หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: คาสคา ทหารรับจ้างอมตะ นิยายอิงมหาทรมานพระเยซูเจ้า หน้า 31  (อ่าน 66 ครั้ง)
Petervich
Petervich - Peter Vich
Administrator
Hero Member
*****
กระทู้: 2037



ดูรายละเอียด เว็บไซต์ อีเมล์
« เมื่อ: พฤศจิกายน 14, 2018, 09:58:54 PM »

 ยิ้ม เจ๋ง ฮืม
                                                                                คาสคา ทหารรับจ้างอมตะ นิยายอิงมหาทรมานพระเยซูเจ้า หน้า 31

                                                                                          CASCA :The Eternal Mercenary  page 31

คาสคาจบเรื่องเล่าของเขา  ลูชีอูส มินิเตอร์ นั่งเงียบ ตาเบิกกว้าง  คาสคา มองเขาและแยกเขี้ยวยิ้มอย่างมีเลศนัย.......เป็นครั้งแรกที่เขายิ้มในช่วงยี่สิบปี  การใช้กล้ามเนื้อหน้าที่ไม่คุ้นเคย ทำให้เขาดูเทอะทะ 
“น่าจำไว้นะ” มินิเตอร์พึมพัม   “คุณจะตัองมีชีวิตตลอดไป  คุณจะไม่มีวันตาย  หรืออย่างน้อยจนกว่าคุณจะพบคนยิวอีก  และใครจะรู้เมื่อใดจะเกิดขึ้น  บางทีอาจจะไม่เกิดเลย เพื่อน”
“แต่ถ้าสิ่งที่คนยิวกล่าวไว้เป็นความจริง  ฉันต้องเป็นอิสระให้ได้  ฉันไม่สามารถทนทรมานแบบนี้ได้  บางอย่างต้องเกิดจนว่าฉันจะสามารถได้อิสระภาพของฉัน  แต่เมดิเตอเรเนียนเป็นทะเลสาบโรมัน  และถ้าไม่มีเงิน ฉันก็ไม่มีโอกาสที่แท้จริงในการหลบหนีได้ .”

ลูชีอูส มีนิเตอร์ คิดสักครู่  เขารู้สึกตื่นเต้นที่ได้ใกล้ชิดอย่างนี้กับคนหนึ่ง ซึ่งถูกแตะต้องจากเทวะ แม้จะเป็นพระของยิวองค์หนึ่งก็ตาม  เขาได้เล่าให้คาสคาฟังถึงความเติบโตของลัทธิของยิว  ... มันแผ่แพร่ไปอย่างไร  แม้ ถูกเบียดเบียนและถูกเข่นฆ่าเป็นกลุ่มๆในสนามกีฬา  พวกเขาก็ยังมีจำนวนเพิ่มมากขึ้น... และก้าวหน้าไปเรื่อยๆ  ดูเหมือนจะมีคนที่เชื่อแบบนั้นที่เป็นสานุศิษย์ของคนยิวในเหมืองนี้ด้วย  แม้จะไม่มากนัก  คงไม่มีปัญหาสำหรับคุณ  แต่ตอนนี้พวกเขามีหลายคน   คุณสามารถรู้จักพวกเขาโดยการสวดภาวนาและร้องเพลงอย่างคงที่ ซึ่งพวกเขาจะหยุดก็ต่อเมื่อได้รับการแตะต้องจากแส้  แต่ทำไม ยิวคนนี้มืได้เป็นพระเจ้า องค์หนึ่ง?  เรื่องทั้งหมด  จักรพรรดิเอากูสตูสจากสวรรค์ ได้เป็นอย่างนั้นหลังจากที่สิ้นพระชนม์  และ ขณะนี้ แม้ แม้ตาแก่เคลาดิอูสมีคนมาไหว้แสดงความนับถือ  และอะไรที่เกี่ยวกับติแบรีอูส?  เขาได้สร้างพระอีกองค์หนึ่งเป็นพระหญิง  สมบูรณ์เพราะมีโบสถ์ของเธอเองและมีภิกษุณีหลายคน

คาสคายิ้ม  ความคิดแล่นผ่านจิตของเขา
พวกพระและพวกพระสงฆ์... คำอวยพรและคำสาบแช่ง  นั่น  ถ้าฉันถูกสาบแช่ง  ฉันจะให้มันชดใช้  ฉันมีที่จะสู้กลับ  ถ้าฉันต้องมีชีวิต  ถ้าอย่างนั้น ด้วยผีทั้งหมดและวิญญาณเลวๆของโลกนี้  ฉันจะมีชีวิตได้.

บทที่ 12

“มินิเตอร์”  คาสคาเริ่ม เสียงของเขาต่ำ  ท่าทางของเขาเหมือนมีอะไรดลใจ “เราต้องทำให้ฉันออกจากที่นี่  มันต้องมีหนทางบ้างที่ฉันจะสามารถได้อิสระภาพ  และกลายเป็นมนุษย์อีกครั้งหนึ่ง “
“ ทุกคนก็ต้องการเป็นอิสระทั้งนั้น “

“ ใช่  แต่ฉันมีหลายปีแล้วที่จะคิดถึงสถานะของฉัน  ถ้าสิ่งทั้งหมด ที่เราคิดเป็นจริงดังที่เราเห็น  ถ้างั้นฉันมีหลายเรื่องที่จะกังวลถึง “  “ แต่ทำไมคุณต้องกังวลด้วยเล่า?”   แน่นอน ทุกอย่างที่คุณต้องทำ ก็คือ รอ  สิ่งทั้งหมด มันเปลี่ยนไปตามกาลเวลา  ....และในกรณีของคุณ  มันปรากฎว่า คุณมีสิ่งนั้นมากมายในฝ่ายคุณ “

คาสคาหัวเราะอย่างขมขื่น  “ เดี๋ยว  คุณพูดนะเพื่อน  ปีต่างๆของฉันมันถ่วงฉันหนักเหมือนที่มันทำกับคนๆหนึ่ง  แต่ อะไรที่ฉันกลัวมันมีอะไรหลายอย่างที่จะต้องทำมากกว่าเวลาที่ว่า  คิดดูซิ  มันจะเป็นเหมือนอะไรสำหรับฉัน ถ้าฉันพยายามหลบหนีและถูกจับได้  โทษสำหรับทาสที่หลบหนีก็จะเป็นอะไรสักอย่าง เช่น จากการเอาไปตรึงกางเขน ถึงถูกเสียบประจานด้วยหมุดเหล็กแหลมคมเสียบเข้าที่ช่องทวาร  คิดดูซิ มันจะเหมือนอะไรสำหรับฉัน ถ้าฉันไม่สามารถตายได้ “

หน้าของมินิเตอร์ซีดเผือด  เขายกเหล้าองุ่นขึ้นกรอกกลืนลงไปอย่างเร่งรีบ  ส่วนใหญ่วิ่งผ่านช่องลม  เขาสะอึก  จาม และหน้าของเขาแดงก่ำ   คาสคาใช้มือทุบหลังของเขาจนเขาสามารถมีลมในตัวอีกครั้ง 
โดยที่หายใจดังฮืดๆ เขากล่าวว่า “ ฉันไม่เคยคิดถึงมันแบบนั้น  แน่นอน คุณพูดถูก  เราต้องทำให้คุณเป็นอิสระแบบถูกกฎหมาย  แต่ อย่างไรเล่า?” เขากลืนเหล้าองุ่นอีกครั้ง  แล้วส่งความคิดออกมาเป็นเสียงดัง ว่า  ไม่มีหลายทางนักสำหรับทาสที่รัฐเป็นนายอาจรับการปลดปล่อยเป็นทาส  ข้าหลวงประจำแคว้น ที่มีทาสในมือ  ทาสนั้นอาจได้รับอิสระภาพ เนื่องในโอกาสพิเศษ แก่จักรวรรดิ์  แน่นอน ก็มีการขายทาสที่จำนวนเกินของรัฐ  บางคนสามารถซื้อคุณและมอบอิสระภาพให้ วิธีอื่นอีกก็คือต้องไปเป็นนักดาบเอาชนะด้วยดาบไม้ในสนามแข่งขัน แต่เสียดาย คุณไม่ใช่นักดาบ “

เขากรอกเหล้าเข้าปากอีก   ตาของเขาเป็นประกายขึ้นมา  “ สมมุติว่าเราเอาคุณไปขายเป็นทาสเหลือใช้  ถ้าคุณได้รับการประมูลไป  บางทีฉันอาจไปซื้อคุณกลับมาและปล่อยคุณเป็นอิสระเอง  นั่นคืออะไรบางอย่างที่จะเล่าให้หลานเหลนฟัง ว่า ฉันโชคดีพอที่สามารถปล่อยคนอมตะไปสู่อิสระภาพ  มินิเตอร์เปล่งประกายด้วยความคิดอ่าน “ จริงนะ “ เขากล่าว  “วันของอัศจรรย์และความน่าพิศวงยังไม่เกิดขึ้นเลย “

                                           
บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: