หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: คาสคา – ทหารรับจ้างอมตะ นิยายอิงมหาทรมานพระเยซูเจ้า หน้า 33  (อ่าน 124 ครั้ง)
Petervich
Petervich - Peter Vich
Administrator
Hero Member
*****
กระทู้: 2067



ดูรายละเอียด เว็บไซต์ อีเมล์
« เมื่อ: กุมภาพันธ์ 14, 2019, 04:13:48 PM »

 ยิ้ม เจ๋ง ฮืม
                                                                              คาสคา – ทหารรับจ้างอมตะ  นิยายอิงมหาทรมานพระเยซูเจ้า  หน้า 33
                                                                                         Casca – The immortal Mercenary  Page 33

ผู้ประพันธ์ Sgt. Barry Saddler แปลและเรียบเรียงโดย Alan Petervich                                                                                                                                                         ประกอบเพลงลำนำ The Ballad of the Green Beret : https://youtu.be/HIg2ZVf2aN4
                                                                        https://youtu.be/0wwQev1IaXk 
นวนิยาย หน้า 33

คาสคากลับมาที่โรงนอน และรอกะของเขาที่อ่างยาวที่ซึ่งเขาสามารถอาบน้ำชำระกายจากความสกปรกได้  และ คนเดียว เขารับอาหารมื้อสุดท้ายของวันที่เป็นถั่วแขกสีเหลืองแดงพร้อมกับกลิ่นแพะประกอบในน้ำซุป และแล้ว อีกครั้ง  คนเดียว  เขาออกมานั่งข้างนอกโรงนอน ฟังพวกคนแก่ข้างในวิจารณ์เรื่องของโลก และ ทัศนะของพวกเขาเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของโครงการต่างๆ  คาสคาลิ้มรสเวลานี้เพื่อตนเอง และรอคนที่ชื่อมินิเตรอ.

เขาทอดสายตาสู่ท้องฟ้า  ขณะที่อากาศเย็นของเมดิเตอเรเนียนโชยวูบเข้าหาเขา  กลุ่มดาวที่เรียกว่าดาวลูกไก่เห็นได้ชัดเจน  หลังจากหลายๆปีที่ถูกล่ามโซ่กับใครบางคน  ความหรูหราที่ได้อยู่คนเดียวเป็นอะไรบางอย่างที่ออกรสเต็มที่

รูปแบบล๊อกเก็ตห้อยคอแกว่งไกวของมินิเตอร์ปรากฎในสายตาตามช่องรางที่นำลงมาสู่โรงนอน  ชายอ้วนจ้ำม่ำ ฉิวตามทางเดินขนาดเล็ก เห็นคาสคาและโบกมือให้  “ สว้สดี คุณทหาร”  เขาเรียกด้วยเสียงนุ่มนวลและทำท่าทางให้คาสคาตามเขาไป
.
ลูชีอูสพาคนทั้งสองไปหาที่ปลอดคนห่างไกลจากที่พัก เพื่อมิให้ใครได้ยืนที่พวกเขาพูดกัน  “ ฟังฉันนะ”  ลูชีอูสกระซิบ  ความตื่นเต้นในน้ำเสียงของเขาชวนให้อยากฟัง  “ ทั้งหมดเตรียมการพร้อมแล้ว”
คาสคาเริ่มแทรกขัดจังหวะ  แต่ลูชีอูสโบกมือให้เขาเงียบ   “ให้ฉันพูดให้จบก่อน   วันมะรืนนี้คุณจะถูกมอบหมายอย่างละเอียดให้เข้าไปในเมืองเชนเครียเพื่อเอาสัมภาระกลับมา  และ ท่านผู้ว่าราขการจะอยู่ในเมืองในเวลาเดียวกันนั้น  ท่านผู้ว่าจะไปวันสองวันที่นั่นอยู่กับคุณนายของเขา  เขาจะไปแต่เช้า  แต่คงไม่เช้ากว่าพวกเรา  และจะไปถึงเชนเครียก่อนเที่ยงวันพอดี  เมื่อเขาไปถึงบ้านคุณนาย  กลุ่มคนร้ายจะกระโดดเข้าหาเขาในความพยายามที่จะชิงทรัพย์  แต่พวกมันจะล้มเหลวจากพลังของอดีตทหารกองพันผู้เรืองนามคนหนึ่ง ที่โผล่เข้ามาช่วยเหลือ และช่วยให้ผิวกายของท่านข้าหลวงพ้นมือพวกมัน  นั่นไง  ชอบไหมคุณทหาร? “  คาสคาเงียบไปครู่ใหญ่   “มันเป็นแผนง่ายๆและตรงตามที่ต้องการพอ  ลูชีอูส  แต่เอายังไงกับกลุ่มคนร้ายที่ฉันต้องแสร้งต่อสู้กับพวกมัน?   ฉันต้องสู้กับพวกมันจริงๆ หรือทั้งหมดเป็นแผนลวงเท่านั้น?

มินิเตรออธิบายตรงๆ  “ คุณทหารก็สู้กับพวกมันเลย  คุณยักษ์ปักหลั่น  และ ฉันหวังว่าคุณฆ่าพวกมันได้หมด  ไอ้พวกนี้มันปอกลอกเอาเงิสเดือนของฉันโดยโปปั่นขี้โกง  และคุณก็คงเดาได้ว่าเมียของฉันเล่นงานฉันเจ็บแสบแค่ไหน  คุณฆ่าให้มันตายช้าๆเท่าที่จะทำได้  นี่เป็นโอกาสที่ฉันจะแก้แค้นพวกมัน  พวกมันเล่นด้วยเพราะพวกมันเชื่อฉันที่หลอกว่าในกระเป๋าถือของผู้ว่ามีเงินจมเลย   โดยทุกวิธี รีบฉวยโอกาสที่หายไปเกือบตลอดเวลาห้าสิบหรือหกสิบปีของคุณ  เพื่อนรัก  ฉันจะจัดให้คุณ  อยู่ใกล้บ้านคุณนายตอนที่ผู้ว่าจะมาเยี่ยมเธอ  ปล่อยรายละเอียดให้ฉันจัดการเถอะ  เออ....เรื่องที่สอง  คุณต้องแน่ใจว่าฆ่าพวกมันได้ทั้งหมด  มันจะได้ไม่มีใครเหลือมาใส่ความฉันได้อีกทีหลัง “

คาสคาผงกศีรษะ  “ ว่ามาตรงๆ  อดีตเพื่อนกี่คนที่ฉันต้องฆ่า  ลูชีอูส?”

มินิเตรอหัวเราะ  “สามคน  คุณทหาร  สามคนเท่านั้น....”

มินิเตรอปล่อยให้คาสคาใช้ความคิดและเดินทางกลับบ้านไปหาภรรยาและเด็กๆที่ส่งเสียงเล่นระงม  จัดเป็นแนวโน้มที่ลดความกระตือรือร้นของเขาอย่างน่าคิด  คาสคาไม่ทราบว่าต้องทนกับอะไร  เขาควรจะมีชีวิตกับแอกหนักที่ฉันแบกอยู่ชั่วขณะ  โดยหัวเก้าหัวของไฮดร้า  ที่ลิ้นของผู้หญิงสามารถทำพวกแพะกรีกเหล่านี้ให้เนยแข็งแทนที่จะเป็นน้ำนม  ถ้าเพียงเธอไม่ตัวใหญ่กว่าฉัน ฉันจะผลักเธอเบาๆ  เขาจุ๊ปากไปหาเธอ  ฉันงงว่าจะชวนเธอไปร่วมงานเรื่องการขะโมยได้หรือเปล่า?   เขาหัวเราะเสียงดังในความคิดที่ว่านี้   ที่แท้เขามโนว่ามือไม้ของเขาจะโอบกอดเธอต่างหาก

วันรุ่งขึ้นนั้นลากเข้ามาอย่างช้าๆ  เมื่อมาถึงจริงๆเขาก็รอให้มันผ่านไป  เพราะคาสคาต้องรอให้ถึงกลางคืน ที่  ดูจะยืดเยื้อ  แต่ที่สุดก็มาถึงเช้าวันใหม่  และเขาถูกนำตัวออกไป  รับอาหาร แล้วเข้าแถวพร้อมกับทาสอีกสามสิบคน เพื่อจะเดินทางกินเวลาสี่ชั่วโมงไปที่เชนเครีย  ผู้ตรวจการทำหน้าที่ออกคำสั่งเสียงดังขณะที่จัดแถวตามคำสั่งมินิเตรอ  หน่วยควบคุมนั้นประกอบด้วยทหารหนึ่งหมู่ ซึ่งรอด้วยการพักผ่อนเพื่อมาร่วมงาน  ทหารเหล่านั้นมีระเบียบวินัยและไม่ทำให้ผู้ใดลำบาก ตราบเท่าที่ไ ม่ก่อความเดือดร้อนใดๆ

เช้าวันใหม่อากาศเย็นยะเยือก  ทำให้ร่างกายมนุษย์แทบจะแข็ง  แต่ไม่ช้าก็ผ่านไปเมื่อดวงอาทิตย์สูงขึ้น/

/หน้า  34


บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: