หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: คาสคา – ทหารรับจ้างอมตะ นิยายอิงมหาทรมานพระเยซูเจ้า หน้า 34  (อ่าน 335 ครั้ง)
Petervich
Petervich - Peter Vich
Administrator
Hero Member
*****
กระทู้: 2082



ดูรายละเอียด เว็บไซต์ อีเมล์
« เมื่อ: กุมภาพันธ์ 18, 2019, 06:14:23 PM »

 ยิ้ม เจ๋ง ฮืม
                                                                                 คาสคา – ทหารรับจ้างอมตะ นิยายอิงมหาทรมานพระเยซูเจ้า  หน้า 34
                                                                                             Casca – The immortal Mercenary Page 34
ผู้ประพันธ์ Sgt. Barry Saddler
แปลและเรียบเรียงโดย Alan Petervich
ประกอบเพลงลำนำ The Ballad of the Green Beret : https://youtu.be/0wwQev1IaXk
 
นวนิยาย หน้า 34

คาสคาได้สังเกตุเครื่องหมายเกียรติศักดิ์ในอดีตของกรีกในสิ่งปรักหักพังตามทางที่เขาเดินไป  สิ่งปรักหักพังเหล่านี้มีอายุเท่าไร  กี่ศตวรรษมากน้อยเท่าใดผ่านไปตั้งแต่สถานที่เหล่านี้ถูกทอดทิ้ง?  อะไรที่ประชาชนทั้งหลายใด้เดินในโถงใหญ่เหล่านี้ที่โอ่อ่ายอดเยี่ยมสุดๆ ที่ก้อนหินปรักหักพังเหล่านี้อยู่ตรงนี้?    หมดสิ้น... หมดสิ้นแล้ว!  เขางงงันกับตัวเองว่าถ้านอนอยู่ถ้ามีชีวิตนานพอจะเห็นสิ่งเดีนวกันนี้เกิดขึ้นกลายเป็นความยิ่งใหญ่เช่นโรมหรือเปล่า.

กลิ่นของเชนเครียมาถึงพวกเขาก่อนจะเห็นท่าเรือ  ลมกำลังมาทางขวา  และกลิ่นเกลือของทะเลและกลิ่นสาบสางของปลาทะเลที่กำลังจะตายโชยเข้าในจมูกครึ่งชั่วโมงเต็มๆก่อนที่พวกเขาจะเห็นกำแพงทาสีขาวของเมือง และบรรดาเรือต่างๆจอดทอดสมออยู่ในท่าเรือ  ไม่มีอะไรสำคัญเกี่ยวกับเชนเครีย  มันดูเดิมๆเหมือนเมืองอื่นๆในฝั่งทะเลเมดิเตอเรเนียน  ตึกสีขาวที่หลังคามุงกระเบื้องดูจะเด่นกว่า  แต่มีบ้านส่วนตัวหลังใหญ่ๆสองสามหลังที่สร้างบนสันเขาที่ซึ่งบรรดาพ่อค้าประจำถิ่นอยู่อาศัย.

เมื่อมาถึงท่าเรือ  ลูชีอูสส่งมอบทาสคนอื่นให้ผู้ช่วยดูแลท่าเรือช่วยบังคับบัญชา  แต่เขาจัดเอาคาสคามาอยู่กับเขา โดยบอกว่าให้มาช่วยแบกหามสิ่งของสำหรับบ้านของผู้ว่า  ทั้งสองเดินตามถนนคดเคี้ยวไปยังที่พักอาศัยของคุณนายของเครสปา  โดยให้คาสคาอยู่ในด้านเงามืดของถนน  ลูวีอูสนั่งโดยให้หลังอยู่ด้านโล่ง เพื่อว่าไม่มีใครสามารถเห็นใบหน้าของเขา  “  คอยดูคนที่ตัวสูงที่ผมบางและถือไม้ท่อนดำๆ” ลูชีอูสบอกคาสคา  “ นั่นคือผู้ว่าราชการ  คนร้ายจะเข้าใกล้เขาคุณเห็นเขา “ มินิเตรอชี้ทิศทางที่ผู้ว่าจะเดินมา

คนทั้งสองแอบอยู่ในเงามืด  เคี้ยวเนยแข็งที่ตัดเป็นชิ้นเล็กตามที่คนจะชอบทานก่อนเวลาทำงาน  ไม่มีอะไรที่ผิดปกติสำหรับทั้งสอง  ยกเว้นบางทีความหนาของลำแขนของคาสคา  แต่ใครละจะมาสังเกตุ?  มันเป็นแผนที่ดี  คาสคารู้สึกคล่องตัวเหมาะสมกับมันจริงๆ

ทั้งสองรอเวลา

แล้วเขาก็ปรากฎตัวมา   เครสปาส ผู้ว่าราชการ

เขากำลังเดินอย่างแน่ใจและเชื่อมั่น  ด้วยก้าวยาวๆ เหนือถนนที่ราดด้วยก้อนหิน  ไม้ถือสีดำเคาะทุกจังหวะก้าวเดิน ขณะที่คาสคาเฝ้าดูผู้ว่าเคลื่อนเข้ามาใกล้ เขาด้วยมองเห็นความเคลื่อนไหวของคนอื่นอีกสองคนในเงามืดของตึกตรงข้ามเขา    เมื่อรวบรวมตนเองพร้อม  เขาเตรียมการพร้อมที่จะจัดการกับการจู่โจมเครบาส  มินิเตรอเห็นการพร้อมของเขาและผงกศีรษะตอบรับแล้วเรื่องก็เกิด

คนร้ายทั้งสองวิ่งออกมาจากทางข้าง ตรงเข้าจัดการกับเครปาส  ผู้ว่าร้องลั่น “ ผู้ร้าย!” และทันใดนั้นผู้ร้ายก็เรียนรู้ว่า  ไม้ถือสีดำเป็นอะไรมากกว่าที่เห็น  ขณะที่ผู้ว่าตีเจ้าคนหนึ่งด้วยปลายไม้ถือ  และกำลังเหวี่ยงใส่อีกคนหนึ่งขณะที่เจ้าคนร่างโตกว่า กระโจนเข้ามาทางด้านหลังของเขาและลากเขาล้มลงที่พื้นถนน  “ช่วยด้วย !  ช่วยด้วย! “ ผู้ว่าตะโกนเสียงดัง.

แต่ ก่อนที่เจ้าคนร้ายร่างใหญ่จะสามารถเสียบมีดลงที่หลังของผู้ว่าที่นอนกลิ้งอยู่นั้น  ข้อมือเหล็กรวบเข้าที่ข้อมือของเขา แล้วดึงตัวเขายืนขึ้น  ชายคนนั้นคำรามเหมือนสุนัข 
“หนีไปก่อนเลย”  ผู้เข้าช่วยสั่ง “นี่ไม่ใช่เรื่องอะไรของแก”  คาสคาแยกเขี้ยวทำท่าตายที่เจ้าผู้ร้ายแล้วยกมันขึ้นพ้นแผ่นดิน  เพื่อนคนร้ายตัวเล็กและเหม็นกลิ่นคาวปลา  ถลำเข้ามาจะช่วย
 แต่ไม้ถือสีดำในมือผู้ว่าฟาดเจ้าคนร้ายตัวเล็กกระเด็นไปชนบ้านข้างเคียง   

คาสคายกร่างของเจ้าคนร้ายตัวโตสูงขึ้นพ้นหัว  จนมันกางแขนทั้งสองข้างออก  ร้องขอความเมตตาและขอให้วางมันลง ที่ถนน 
 คาสคาหัวเราะลึกๆในกายแล้วระเบิดออกมา  “วางแกลงหรือวะ?  เออ เอาซิ  เอาให้เป็นฝุ่นเลย “
 เมื่อพูดเช่นนี้แล้ว  เขาจับร่างเจ้าคนร้ายมาพาดที่คอ  เอามือโอบรัดที่ก้านคอเจ้าคนร้าย ขณะที่มืออีกข้างดึงสีข้างส่วนบน  กระดูกสันหลังของคนร้ายลั่นสนั่น  คนร้ายขาดใจตายก่อนที่ร่างจะตกถึงพื้นถนน.

เครสปาและคนร้ายร่างเล็กจับตาดูการแสดงพละกำลังอย่างเงียบงัน.

หน้า 35

บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: