หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: คาสคา – ทหารรับจ้างอมตะ นิยายอิงมหาทรมานพระเยซูเจ้า หน้า 35  (อ่าน 56 ครั้ง)
Petervich
Petervich - Peter Vich
Administrator
Hero Member
*****
กระทู้: 2067



ดูรายละเอียด เว็บไซต์ อีเมล์
« เมื่อ: เมษายน 03, 2019, 07:00:45 AM »

 ยิ้ม เจ๋ง ฮืม
                                                         คาสคา – ทหารรับจ้างอมตะ นิยายอิงมหาทรมานพระเยซูเจ้า  หน้า 35
                                                                     Casca – The immortal Mercenary Page 35

ผู้ประพันธ์ Sgt. Barry Saddler
แปลและเรียบเรียงโดย Alan Petervich
ประกอบเพลงลำนำ The Ballad of the Green Beret : https://youtu.be/0wwQev1IaXk

นวนิยาย หน้า 35

เจ้าตัวเล็กช๊อคสุดๆที่จะขัดขวางเมื่อคาสคาพุ่งตัวเข้าหาเขา  ขณะที่มือกำยำรวบเข้าที่ลำคอของเขา นายทหารโรมันกล่าวอย่างนุ่มนวล “ไม่ใช่เรื่องส่วนตัวนะน้อง แกคนเดียวที่รู้  ไม่มีประจักษ์พยานแน่  นั่นซี ลูซีอูส มินิเตรอบอกแกว่าเขาจ่ายก้อนใหญ่สำหรับพวกแกนี่ไง”  นิ้วมือของคาสคากำรวบเข้าหากัน  เสียงกร๊อบที่ลำคอของผู้ร้ายตัวเล็กดังสนั่นภายใต้กรงเล็บทรงพลัง  เขาตาค้าง ใบหน้าหมองคล้ำลง และเขาตายตรงนั้น.

เครสปาสมองไปที่ทาสที่ได้ช่วยเขาและนึกถึงการจะให้เหรียญตรา “ แกเป็นหนึ่งในคนของเราหรือ?” เขาถาม

คาสคาผงกศีรษะ

เครสปาสยกตัวยืนชึ้น  มองคาสคาแบบตรวจตราอย่างใกล้ชิด  “ ขอบใจนะ  พ่อทาส  แกจะได้รับการปูนบำเหน็จสำหรับงานนี้  พระเจ้าช่วย  แกเป็นคนชั้นดีจริงๆ  แกสามารถใช้ดาบเป็นไหม?”

คาสคาผงกหัวอีกครั้งหนึ่ง  ไม่มั่นใจว่าจะพูดอะไรกับคนที่ถือกุญแจอิสระภาพของตน

“อ้าปากซิ” ข้าหลวงสั่งโดยไม่มีใครคิด  คาสคาทำตามสั่ง และเครสปาสก้มตัวเข้ามาใกล้แล้วมองเข้าไปในปาก    “วิธีที่ดีที่สุดที่จะตรวจสอบสุขภาพของคนๆหนึ่ง ก็คือดูที่ฟันของเขา”  ข้าหลวงกล่าว  ไม่เชิงสอนแบบครูอาจารย์ที่เล็คเชอร์ให้ศิษย์ฟัง  “ถ้าฟันผุ  สุขภาพของคนๆนั้นก็ทรุดโทรมด้วย  แต่ฟันของแก เฮอร์คิวลิสผู้น่ารักของข้า  อยู่ในสภาพยอดเยี่ยมทีเดียว”

มินิเตรอตอนนี้ปรากฎตัวออกมา และด้วยกิริยาอาการโค้งแล้วโค้งอีก พร้อมกับย่อตัวในท่าเคารพ ทำให้ข้าหลวงสนใจ  เครสปาสหันไปหาเขาและถามว่า “ทาสคนนี้อยู่ในความดูแลของท่านหรือ?”  ซึ่งมินิเตรอรีบตอบรับอย่างรวดเร็วว่าใช่  อีกครั้งหนึ่งที่เครสปาสเดินตรวจรอบตัวคาสคา เคาะและคลำประหนึ่งคาสคาเป็นม้าตัวหนึ่งที่เขาตรวจสอบเพื่อความมุ่งหมายจะซื้อ

“ดีพอจริงๆ” ที่สุดเขาพูดออกมา  “พาเขาไปทำงานกับคนงานบ้านฉัน  ฉันต้องการให้เขาสวมเลิ้อผ้าใหม่และนำตัวส่งให้ฉันที่วิลลาของฉันเย็นวันพรุ่งนี้  ฉันมีอะไรบางอย่างน่าสนใจที่จะมอบแก่เขา  พอแล้ว  พาเขาไปเถอะ  โอ นี่แน๊ะ  บอกพวกดูแลถนนหนทางทำความสะอาดด้วย ก่อนที่มันจะทรุดโทรมกว่านี้

เมื่อเขาทั้งสองพ้นสายตาข้าหลวง  มินิเตรอรวบมือคาสคามากำไว้ด้วยความยินดี  “เราทำได้แล้ว!  เขากำลังจะปล่อยคุณเป็นอิสระ! เพื่อนยาก  เราทำสำเร็จแล้ว!”  คาสคาร่วมแสดงความยินดีด้วย  ...แต่มีอะไรบางอย่างดำมืดอยู่ในห้วงถ้ำมันสมองที่รบกวนเขาอยู่....เขาบอกไม่ได้ว่ามันคืออะไร  มินิเตรอได้ทำตามคำสั่งของข้าหลวง  สั่งให้บริวารไปเก็บร่างของผู้ตาย และนำคาสคากลับสู่เหมือง เตรียตัวเข้าเฝ้าข้าหลวงต่อไป

บทที่  13

ลูซีอูส คุณคิดว่าเราทำสำเร็จแล้วหรือยัง?  ท่านข้าหลวงจะปล่อยฉันเป็นอิสระหรือเปล่า?”

มินิเตรอยิ้ม  คงพอใจกับผลงานในวันนั้น  “แน่นอน  คาสคา  เมื่อคุณถูกมอบตัวให้เขาวันพรุ่งนี้  แน่นอนที่สุด เขาจะให้อิสระภาพเป็นการยอมรับการปกปิดที่มีค่าของเขา และการกำจัดอาชญากรตัวร้ายทั้งสอง”

คาสคามองไปที่ผู้ดูแลเหมืองอย่างใกล้ชิดกว่าอีก  เขาชอบการพูดจาแบบภาษาดอกไม้ของผู้ดูแลเหมือง  แต่มันดูเหมือนว่าคำตอบของคนๆนี้จะยืดยาวไปหน่อย  .... เกือบจะเป็นเหมือนกับว่าเขากำลังพยายามเอาชนะตนเองว่าไม่มีความน่าสงสัยใดๆ

“ฉันไม่รู้ ลูชีอูส  คุณมองเห็นหนทางที่ท่านข้าหลวงจะทำให้ฉันไหมละ?  ฉันว่าเขามีอะไรอย่างอื่นอีกในจิตใจของเขา”

“อะไรนะ?”

“ฉันก็ไม่รู้”

“โอเพื่อน  อย่ากังวลเรื่องนั้นเลย   เพียงเพราะว่าท่านพิจารณาคุณไม่ได้หมายความว่ามีอะไรอีก คนแบบเขาจะคิดทุกสิ่งที่เหลือเกี่ยวกับมนุษยชาติว่าจะจบอย่างไร  นั่นคือทั้งหมดที่เกี่ยวกับมัน  “ความสำราญใจเป็นสัญชาตญาณประจำ”

“นั่นไง  ฉันไม่ทราบ  คุณอาจถูกก็ได้”

“แน่นอน ฉันถูก”

ทั้งสองเดินกลับไปที่ห้องพักคนงานทาสทั้งหลาย  ซึ่งเป็นที่ๆบรรดาทาสกำลังชุลมุนลำเลียงสิ่งของเข้าไปในเหมือง  โดยไม่ต้องบอกกล่าว  คาสคาได้เข้าร่วมในงานนั้นขณะที่มินิเตรอแสดงบทบาทของผู้ดูแลตรวจสอบ  มันไม่ใช่ที่คาสคาต้องการที่เข้าช่วยงานนี้  ความจริงก็คือสิ่งนี้มันเป็นวิธีหนึ่งที่ดีที่จะทำให้ความตื่นเต้นของความเป็นไปได้ของอิสระภาพที่กำลังใกล้เข้ามาคลายลงบ้างเท่านั้น.

หน้า 36


บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: