หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: คาสคา – ทหารรับจ้างอมตะ นิยายอิงมหาทรมานพระเยซูเจ้า หน้า 38  (อ่าน 286 ครั้ง)
Petervich
Petervich - Peter Vich
Administrator
Hero Member
*****
กระทู้: 2113



ดูรายละเอียด เว็บไซต์ อีเมล์
« เมื่อ: ตุลาคม 26, 2019, 08:50:15 PM »

 ยิ้ม เจ๋ง ฮืม
                                                            คาสคา – ทหารรับจ้างอมตะ นิยายอิงมหาทรมานพระเยซูเจ้า หน้า 38
                                                                       Casca : The Immortal Mercenary Page 38

     คาสคาได้เดินอย่างช้าๆลงจากเนินเขาไปยังที่ตั้งเหมือง  มัดม้วนกระดาษปาปิรุสอยู่ในมือของเขา และพยายามที่จะปรับรับข้อมูลทุกอย่างที่ได้รั่วไหลออกมา  เขายังคงอยู่ในสภาวะของความวุ่นวายใจเมื่อมินิตเตรอมาหาเขา

     " เพื่อน  เรื่องมันเป็นไปอย่างไร?  ทั้งหมดนั้นเป็นเอกสารปลดปล่อยตัวคุณใช่ไหม?  เขาให้เงินทองแก่คุณหรือเปล่า?   เกิดอะไรขึ้น?  บอกฉันซี เพื่อน "
     
     คาสคายิ้มแบบมีเลศนัยแบบปกติของเขา  " ฉันบอกคุณแล้วว่า ไอ้ลูกหมาตัวนี้มันซ่อนอะไรเอาไว้ในแขนเสื้อของมัน  มันซื้อตัวฉัน และกำลังจะทำให้ฉันเป็นนักดาบคนหนึ่ง "

     " นักดาบเหรอ? "

      " เรากำลังจะไปโรมเดิอนหน้า  เมื่อเขาถูกปลดหน้าที่ที่นี่  แต่ฉันก็คงได้โอกาสรับอิสระภาพ ถ้าฉันรับใช้เขาเป๋นอย่างดี และฆ่าคนมากพอในสนามนักกีฬาต่อสู้ "

      เขาจุปากเบาๆ  " ดี  สิ่งหนึ่ง เพื่อนยาก  ฉันกำลังจะจากเหมืองนี้ไป  และนั่นก็คือการปรับตัวดีขึ้น  ตอนนี้ฉันกำลังจะไปเก็บเสิ้อผ้าสิ่งของ และกลับไปที่คฤหาสน์ของเขา และทำงานที่นั่น จนถึงเวลาที่เราจะออกจากประเทศกรีกไป "

      มินิตเตรอหัวหมุนตอนนี้  หน้าของเขาบิดเบี้ยว และคาสคา ตอนนั้นคาสคาคิดว่าผู้ดูแลเหมืองร่างเล็กกำลังจะร้องไห้

      " ไอ้บ้า  มันไม่แฟร์เลย  มันควรจะปล่อยคุณเป็นอิสระ  ใครก็ตามที่แม้ทรงเกียติเล็กน้อย่าจะทำดีกว่านี้ "

      ความห่วงใยของมินิตเตรอ จับใจคาสคา  เขาวางมือโอบกอดรอบบ่าไหล่ของคนตัวเล็ก  " อย่ากังวลไปเลยเพื่อน  ทุกอย่างจะเรียบร้อย   ตามที่คุณพูด  ผมยังมีเวลาสำหรับเรื่องนี้  กลับบ้านไปเถอะ  ไปหาภรรยาของคุณ ลูชีอูส   คุณทำดีกับฉันมากพอแล้ว  ซึงฉันจะจำไว้ไม่รู้ลืม  คุณเป็นเพื่อนคนแรกที่ฉันมีในรอบห้าสิบห้าปี  นั่นมิใช่เรื่องเล็กน้อย  ไปบ้านเถอะเพื่อน  คุณจะได้แสดงความเมตตากับภรรยาให้เธอได้ชื่นใจ "

      เดือนนั้นผ่านไปโดยไม่มีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้น  คาสคาได้รับการดูแลอย่างดีในคฤหาสน์ของเครสปา  ตนรับใช้สูงอายุ เป็นคนใจดี  และทาสคนอื่นๆก็กลัวเขา เพราะว่ามีรูปร่างและขนาดมัดกล้ามใหญ่โต  มินิตเตรอมาหาบ่อย เพื่อนัดแนะแลสรุปทุกอย่างที่เกิดขึ้นในจักรภพโรมันตั้งแต่คาสคาถูกนำตัวมาที่เหมือง   เพราะคิดว่า ความรู้เหล่านั้นจะช่วยถางทางไปสู่อิสระภาพของเขาได้  เขาจะเก็บข้อมูลปัจจุบันไว้ ทุกวัน  ถ้าเขาพลาด  อายุที่แท้จริงของเขาก็จะมีคนรู้แน่  เกมที่เตรียมไว้ก็จะไม่สำเร็จ  และโทษที่จะได้รับก็สุดพรรณาแน่นอน  ในช่วงเวลาเหล่านั้น   คาสคาใช้เวลาของเขา ฝึกเพลงาบในสวนหลังคฤหาสน์ของเครสปา  ท่ี่นั่นเขาใช้เวลาหลายชั่วโมงฟันและแทงศัตรูสมมุติ ความอุ่นของแสงอาทิตย์ที่สาดกระทบส่วนหลัง ทำใไห้เขาพอใจมาก  ความรู้สึกขณะกำด้ามดาบในมือทำให้เขามีความเชื่อมั่น  นี่คืออะไรบางอย่างที่เขาเข้าใจและมันคือหนทางไปสู่อิสระภาพ

        โดยมิให้คาสคาเห็น  บ่อยมากที่เครสปามาเฝ้าดู  เผยอยิ้มในการรัลรองในตัวมันเอง  ใช่  เขาคือคนที่ดูทุกอย่างออก  โดยโชคใดๆก็ตาม ทาสคนนี้จะทำตัวให้เป็นส่วนสำคัญในเกมกีฬานี้  คนนี้แหละที่เป็นจุดหมายของความเป็นผู้ชนะ  เขามีความชำนิชำนาญ และประกอบด้วยความตั้งใจที่ปรากฎออกมาตอนเข้าห้ำหั่นที่เสาไม้นั้น  ประจักษ์พยานของความประสงค์สูงสุดเพื่ออิสระภาพของเขา   เขาบอกเครสปาว่า เขามีแรงจูงใจ  ใช่... ชิ้นสวยงามของความเปลี่ยนแปลง

       พวกเขาออกเรือแล่นใบไป  มินิตเตรออยู่ที่ท่าเรือ  โบกมืออำลา  พอใจกับตนเอง

       หลังจากทุกอย่าง  เขาได้มีส่วนร่วมในการผจญภัยยิ่งใหญ่  แม้จัดีกว่า  เขาได้ทำตามคำแนะนำของคาสคา เขารุกเร้าดด้วยไม้เรียว

        น่าประหลาดใจ  แทนที่จะต่อสู้  เธอกลับอ่อนปวกเปียกละมุลละไมและพยาามทำให้เขาพอใจ  ใช่  ชีวิตที่ว่าเหลือทนจริงๆ  และน่าสนใจจรีงๆ 

        คาสคานั้นรอคอยการเดินทางอยู่แล้ว  เรือใบสามเสาที่พวกเขาบังคับให้แล่นไป เป็นเรือพิฆาตทางทหาร ฝีพายนั่งคู่  แตกต่างจากเรือสินค้าที่นำตัวเขามาส่งที่เหมือง  ที่นี่ฝีพายทั้งหมดเป็นทาส และล่ามโซ่โยงติดกันที่ด้ามใบพายของเรือ  ถ้าเรือจม  พวกเขาก็จมตามลงไปใต้น้ำ  คนที่ส่งเสียงให้จังหวะดูจะเป็นชาวกอล จากขนาดส่วนสัดและสีผิว  เขาตีให้จังหวะ ที่ลำกฃองไม้ ด้วยปฏิบัติการณ์ที่นุ่มนวล  ใบพายของทาสแฉลบที่น้ำทะเลสีเทาเขียว และเรือใบใหญ่มุ่งออกสู่ทะเลลึก  เสียงกระทุ้งน้ำได้จังหวะทำให้คาสคารู้สึกก้องกังวาล ในชีพจรของเขาเอง  ทาสพายเรือออกไปจนถึงทะเลเปิด และลมสามารถพัดเรือต่อไป

       คาสคาถูกนำไปรวมกับกลุ่มทาสส่วนตัวของเครสปา ใสกลุ่มที่อยู่ด้านหน้าเรือ  ที่นั่นพวกเขาได้ทำที่นอนที่ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้

        มันเป็นวันที่อากาศดี  และท้องฟ้าแจ่มใส  โดยมีลมมาจากทะเลทรายอาระเบีย พัดข้ามทะเลเมดิเตอเรเนียนไป   นั่นคือลมที่นำเรือเราตรงไปสู่ กรุงโรม  มันดูจะเป็นการเดินทางที่ง่ายมาก  สำหรับคาสคา  นั่นคือหนทาง ทางทะเลสู่โรม และสนามนักสู้ ก็ชัดเจนขึ้น.   

 
บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: