หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: “คาสคา ทหารรับจ้างอมตะ หน้า 39“  (อ่าน 94 ครั้ง)
Petervich
Petervich - Peter Vich
Administrator
Hero Member
*****
กระทู้: 2116



ดูรายละเอียด เว็บไซต์ อีเมล์
« เมื่อ: พฤศจิกายน 08, 2019, 10:02:45 PM »

 ยิ้ม เจ๋ง ฮืม
                                                            ชมรมคนโสดคาทอลิกเสนอ “คาสคา ทหารรับจ้างอมตะ หน้า 39“

นิยายอิงมหาทรมานพระเยซูเจ้า ประพันธ์โดย  Barry Sadler เมื่อปี 1979                                                                                                          Alan Petervich เริ่มแปลและเรียบเรียงเมื่อ เมษายน 04 , 2014  ถึงวันนี้

                                     
                                     http://
                                                                             หน้า 39 และเริ่ม บทที่  14

      การเดินทางจะกินเวลาประมาณ สิบสองหรือ สิบสามวัน  ขึ้นกับแรงลมและดินฟ้าอากาศ   มีเวลาพอสำหรับการพักผ่อน  คาสคาคิดเช่นนั้น  เขาเฝ้าสังเกตุเกาะเล็กเกาะน้อยหลายพันเกาะที่เรียงรายตามลาดไหล่ทะเล ซีคลาเดส  ถึงท่าเทียบเรือต่างๆนอกกาบของเรือ  ขณะที่เรือเดินสมุทรมหึมาเชิดจมูกเรือแหวกคลื่นฝ่าน้ำทะเลสีคล้ำเหมือนเหล้าองุ่น  มันน่าชื่นชมในการเฝ้าดูเกาะแก่งต่างๆและสูดเอาอากาศสดชื่นของทะเลที่ปกคลุมท้องฟ้าถึงสุดขอบฟ้า  มันดูเหมือนกองเรือประหลาดขนาดใหญ่ที่ลอยลำอยู่บนน้ำทะเลสีดำ ภายใต้ท้องฟ้าสีฟ้าสดใส   มันเหมือนยามกองเกียรติยศของขบวนเรือที่บรรดาพระส่งมา เพื่อเร่งความเร็วให้ขบวนเรือรีบเดินทางไปสู่อิสระภาพโดยเร็ว

เขายิ้มลึกๆภายใน  ในความคิดแบบเด็กๆ  มันเป็นเวลาหลาย – หลายปีตั้งแต่ภาพฝันเกิดขึ้นในสมองที่ออกจะถือดีอย่างไม่ประสีประสา คล้ายกับการถูกคล้ายเศษไม้ที่ลอยน้ำอยู่กลางทะเลกว้าง   จากนั้น ก็เกิดอะไรบางอย่าง  ลางสังหรณ์ที่ดีไง  อะไรบางอย่างลึกในจิตใจของเขา  กำลังบอกเขาว่า อิสระภาพกำลังจะมาถึงแล้ว  แต่เขาก็ยังงงเป็นบ้าเป็นหลังอยู่ว่า ไอ้พวกทาสคนอื่นจะคิดหรือเปล่าว่าพวกมันจะรู้หรือเปล่า นี่คือช่วงความคิดสั้นๆของเขา

เขาต้องเก็บความคิดเช่นนี้ไว้ระหว่างการเดินทาง  อีกครั้ง  เหมือนเช่นตอนที่เขาถูกนำครั้งแรกไปสู่เกาะเซรีโฟส  เขาไม่รู้สึกร่องรอยของการเมาคลื่นเลย  แม้แต่ในทะเลที่คลื่นลมเงียบสงบตอนนี้  ความเจ็บป่วยเกิดขึ้นกับทาสคนอื่นๆหลายคน  การโคลงเบาๆและเอียงไปมาของเรือ เพียงช่วยเขาให้ผ่อนคลายจากความนึกคิดเรื่องต่างๆขณะที่เขาพักผ่อน.

พวกเขาจากหมู่เกาะเหล่านั้นไป  รุ่งเช้าของวันที่สอง ในท้องทะเล  เมื่อเขาเดินขึ้นสู่ชั้นบนของเรือ  ก็มองเห็นด้านท้ายเรือคือหมู่เกาะอาชะยา  ปลายสุดด้านใต้ของประเทศกรีก  พวกเขาเคลื่อนตัวเข้าสู่ทะเลที่ไม่มีเกาะแก่งใดๆ  ที่ชาวกรีกเรียกว่าทะเลโยเนียน  เป็นมหาสมุทรที่แผ่กว้างสี่ร้อยไมล์ แยกประเทศกรีก ออกจากประเทศที่เคยมีพระจักรพรรดิ์และเป็นลูกศิษย์ นั่นคือ โรม.

ในสิบวันที่กล่าวนั้นลมนิ่งไม่ไหวติงเพียงสองครั้ง   ครั้นแล้ว เสียงเคาะกลองยาวไม้ก็ดังกระหึ่มขึ้นตามมาตรการ และทาสประจำหน้าที่ทุกคนก็เริ่มวาดกรรเชียงพร้อมๆกัน  การลงแส้ จะใช้เป็นบางครั้งเท่านั้นในเรือลำนี้  กัปตันมีชุดฝีพายประจำกรรเชียงพร้อม และประสงค์จะให้พวกเขามีสุขภาพดีนานเท่าที่สามารถจะทำได้  มีเพียงสองคนเสียชีวิตลงจากไข้เลือดออก ที่ทำให้ฟันทั้งแผงหลุดออกไป   กรณีอื่นก็คือ ที่กัปตันพยายามเคาะศีรษะทาสบางคนที่พายเรือผิดจังหวะ  เมื่อเขาพยายามกดไม้ถือลงที่ศีรษะทาสแรงมาก  แต่กระโหลกศีรษะทาสคนนั้นบางกว่าที่กัปตันคิด  แน่นอน  ที่เป็นอันตรายก็คือไม้ถือนั้นทำด้วยไม้เนื้อแข็งและยอดไม้เป็นแผ่นเงินหุ้มไว้.

คาสคาพยายามเก็บเนื้อเก็บตัวระหว่างการเดินทางนี้  แต่ ที่ไม่สามารถเมินเฉยได้ก็คือ  เขาสังเกตุเห็นบางสิ่งบางอย่างในบรรดาทาสเหล่านั้น  มันก็คงต้องมีอะไรบ้างจากทาสจำนวนสี่สิบห้าถึงหกสิบห้าคน  ทาสคนหนึ่งที่หนวดและเคราเพียงกำมือสีเทาทำให้ดูน่าสนใจ  มันยากที่จะบอกเพราะว่าสีของผิวสะท้อนคล้ายสีทองภายใต้การไหม้เกรียมของแสงอาทิตย์  ดวงตาทั้งสองข้างของเขาคล้ายกับใครบางคนที่คาสคาเคยเห็นในบรรดากลุ่มนักเดินทางจากตะวันออก ซึ่งมาที่ตลาดต่างๆในเยรูซาเลม  เว้นแต่ว่า  พวกเขาดูผิดเพี้ยนเล็กน้อย  ดูแล้วคล้ายกับสีหน้าคนง่วงซึม  ร่างของเขาบางแต่กล้ามเป็นมัดๆเข้าร่างนั้น
 
แต่ ที่มันมากก็คือ ชายคนนั้นได้ทำสิ่งที่ออกจะผิดปกติ  ทุกเช้าและทุกเย็น เขาจะทำพิธีอะไรบางอย่างที่แปลกประหลาดในการออกกำลัง  งอตัวบิดเบี้ยวคล้ายงู  สบัดแขนสองข้างทำท่าแปลกๆ   และท่าสบัดแข้งขาในท่วงท่าอื่นๆด้วยเวลานานพอสมควร  พร้อมกับพ่นลมปราณออกมาผ่านฟันและริมฝีปาก พร้อมกับขยับหุบและยื่นพุงเข้าออกพร้อมกับสูดลมหายใจ

ต่อไป  หน้า 40
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤศจิกายน 08, 2019, 11:03:09 PM โดย Petervich » บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: