หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: คาสคา – ทหารรับจ้างอมตะ นิยายอิงมหาทรมานพระเยซูเจ้า หน้า 40 - 43  (อ่าน 60 ครั้ง)
Petervich
Petervich - Peter Vich
Administrator
Hero Member
*****
กระทู้: 2116



ดูรายละเอียด เว็บไซต์ อีเมล์
« เมื่อ: พฤศจิกายน 14, 2019, 11:01:45 PM »

 ยิ้ม เจ๋ง ฮืม
                                                         คาสคา – ทหารรับจ้างอมตะ นิยายอิงมหาทรมานพระเยซูเจ้า หน้า 40 - 43
                                                                          ประพันธ์โดย  Barry Sadler เมื่อปี 1979                                                                                      Alan Petervich เริ่มแปลและเรียบเรียงเมื่อ เมษายน 04 , 2014  ถึงวันนี้ หน้า 40 – 41 – 42 – 43

                                         

      แปลกมากขึ้นคือวิธีการที่เขาปฏิบัติร่อนไปรอบๆเหล่าทาสอื่นๆ  คนร่างเล็กไม่ส่งเสียงอะไรออกมา แสดงว่าเป็นผู้มีมารยาทดี  ไม่แสดงอะไรที่เป็นที่สะดุด เมื่อเขาเลือกปฏิบัติไปตามวิธีการของเขา  ด้วยหน้ายิ้มเรียบๆ และทำท่าขอบคุณพวกเลวๆทั้งหลาย ที่ปล่อยให้เขาทำท่าทางตามที่เขาปรารถนา  อาจจะมีอะไรบางอย่างที่เกิดขึ้นในสมองของคนตัวเล็กที่น่าจะส่งถึงชั้นฟ้าสู่บรรดาพระทั้งหลาย  เมื่อวันสว่างเต็มที่  คาสคาเฝ้ามองดูบรรดาทาสคนอื่นๆก็ทีละน้อย รู้สึกจะได้ประโยชน์มากขึ้นเรื่อยๆจากคนตัวสีเหลือง  จนกระทั่งเขาไม่รู้สึกสนใจต่อไป  คืนนั้น  หลังอาหารเย็น  เขาก็เดินไปหาคนผิวสีเหลืองตัวเล็ก และถามว่า
 " ทำไมคุณปล่อยให้พวกเขาทำกับคุณอย่างนั้น  คุณคนผิวเหลือง"?
     
      ดวงตาสีน้ำตาล ในสีหน้าเรียบเฉยมองดรงที่คาสคา  ไม่มีริ้วรอยแห่งความกลัวใดๆในชายคนนั้น  อะไรก็ตามที่มีคนทำกับเขา มิได้ทำเพราะเขากลัวคนแน่นอน

      คนผิวเหลืองยิ้ม  ฟันของเขาเรืองแสงสะท้อนสีขาวออกมาในแสงที่เริ่มสลัว  " ไม่ใช่คืนนี้นะคุณ  คืนนี้เรานอนแบบคนเถื่อนแน่ๆ  ขอนอนคืนนี้ก่อน  วันพรุ่งนี้เราจึงจะตอบคำถมของคุณ  เพราะมันเป็นไปตามที่ท่านเล่าซือคอนฟูชีอูสกล่าวไว้ เพื่อสอนเราให้รู้จักเรียนรู้  พรุ่งนี้เราทั้งสองจะได้เรียนรู้มากกว่านี้ "

      ขณะที่เขานอนลงบนเสื่อฟางคืนนั้น  คาสคาคิดถึงคนตัวเล็กประหลาดที่ดวงตาเป็นประกาย  แต่ในที่สุด เขาหยุดที่จะพิจารณาลงลึกมากก่านี้  ในสิ่งที่คนผิวเหลืองหมายถึง   และ เมื่อเขาส่งเสียงคำรามทางจมูกออกมา  หมุนตัวตะแคงขวา  และปล่อยให้เสียงอื๊ดอ๊าดจากการโยกของลำเรือ เป็นเสียงกล่อมให้เขาหลับต่อไป

      และเมื่อวันใหม่มาถึงเหมือนทุกวัน  เช่นวันอื่นๆ  เพราะการหลับในตอนกลางคืนนั้นทำให้เขาลืมคิดถึงคนผิวเหลืองไปจนตื่นขึ้นมาในวันใหม่  จนกระทั่งถึงเวลาอาหารมื้อเย็น  ก็เกิดเรื่อง

      ส่วนแบ่งอาหารของทาสลดลงเห็นได้จากหม้อดำใบใหญ่  ใครที่มองดูจะเห็นบริการแบบนี้ในกองเรือมาเป็นร้อยๆปีมาแล้ว   อาหารทุกมื้อ มีการเตรียมพร้อมในที่เฉพาะที่สามารถตั้งเตาไฟให้ความร้อนได้  ที่เปิดโล่งบนกองทรายที่กราบเรือ  หม้อทองเหลืองถูกวางแทนเตาใหญ่  ีการระวังเป็นพิเศษเมื่อก่อไฟเพื่อทำอาหารบนเรือใบขนาดใหญ่นี้  เมื่ออาหารพร้อม  หม้อบรรจุอาหารยกลงตั้งข้างกราบเรือ  เหล่าทาสต่างมายืนรออาหารตามตำแหน่งที่ยอมกันว่า ใครอยู่หัวแถว และคนถัดไปเป็นใครดังนี้ไปจนคนสุดท้าย ในมือถือหม้อขนาดเล็กสำหรับใส่อาหารที่ปันส่วนมาให้แต่ละคน   โดยธรรมชาติที่ทุกคนต้องยอมก็คือ  คาสคายืนเป็นคนหัวแถวอันดับที่หนึ่ง  เพราะเขาเป็นคนแข็งแรงที่สุด  คนแข็งแรงที่สุดต้องเป็นคนได้รับอาหารก่อนเพื่อน  คาสคา เขาถือหม้อโลหะเล็กใส่อาหารที่เป็นสตูว์เนื้อปลา เดินไปนั่งไขว้ขาที่พื้นเรือ ใช้นิ้วคีบเอาอาหารจากหม้อเล็กส่งเข้าปาก  บางครั้งก็เลียริมฝีปากเพื่อขจัดเศษอาหารติดเล็กน้อย

      ความโกลาหลในแถวที่รอเข้ารับอาหารเกิดขึ้น ทำให้คสคาต้องเอาใจใส่ 

      คนผิวเหลืองตัวเล็กมีปัญหา 
      เขาเฝ้ารอรับอาหารเป็นคนสุดท้ายของแถว เพราะรูปร่างเล็กกว่าคนอื่น  เขาพอใจที่อยู่ในสถานะนั้น  ขณะที่ก้มสีรษะเดินผ่านทาสผู้สูงอายุ เพื่อไปรับอาหารส่นของเขา  เมื่อได้รับอาหารส่วนแบ่งใส่ภาชนะหม้อโลหะแล้ว  เขาเดินเพื่อจะไปหาที่นั่งรับประทานอาหาร  ก็ปรากฎว่า ชายสองคนนึกสนุกในการจะเล่นแกล้งคนตัวเล็กผิวเหลือง

       คนหนึ่งเป็นคนหนุ่มอายุราวยี่สิบปี  ขนที่ปรากฎตามแขนขาและลำตัวสีสวย  ลักษณะท่าทางดูได้  รวมทั้งหนวดเคราบนใบหน้าแลปาก  อีกคนลักษณะเลือดผสม  คือกรีกและเปอร์เซีย  เจ้าพันธ์ผสมตัวโตและท่าทางแข็งแรง  คนนี้ดูเหมือนเคยท้าคาสคามาประลองกำลังเพื่ออยู่ในฐานะผู้นำแถวในเรื่องต่างๆ  อย่างไรก็ดี  เขามองเห็นอะไรบางอย่างในตัวคนร่างใหญ่ท่าทางบึกบึนมากกว่า และลักษษะเป็นนายทหารยศสูงแน่  ก็เลยปล่อยให้คาสคเป็นหัวหน้าต่อไป  ดังนั้น คาสคาจึงไม่คิดจะ"เตะตูด" เจ้าหมอนี่ แต่คนผิวเหลืองคงไม่คิดเช่นนั้น  และก็เลยเกิดการต่อสู้แบบยุติธรรมเกิดขึ้น!

      เมื่อคนตาหยีเล็กน้อยถือเอาหม้อใส่อาหารและเริ่มตรงไปที่เขาเคยเลือกไว้  เจ้าทาสหนุ่มผมบล็อนแกล้งเขา  ปัดหม้ออาหารของเขาตกลงที่พื้นกราบเรือ  เจ้าคนผมบล็อนและลูกผสมคิดว่างานสนุกใหญ่นี้เกิดแล้ว พร้อมกับบอกให้คนผิวเหลืองกินอาหารที่หล่นลงที่พื้นเรือเหมือนสุนัขตัวหนึ่ง  โดยมองว่าเ่ทาที่ปรากฎนั้นเป็นสัตว์อะไรสักอย่างกระมัง  หรืออาจจะเป็นลิงชนิดหนึ่ง ว่าเข้าไปนั่น

      คนผิวเหลืองกระโดดแผล็วจากส่วนล่างของเรือ ขึ้นมาาที่กราบเรือ  สีหน้ายิ้มแย้ม  เขาเหวี่ยงเนื้อสตูว์ผ่านเสื้อคลุมสีส้มออกไปแล้วหันไปเผชิญหน้ากับคนสองคนนั้น  ขณะโค้งคำนับอย่างสุภาพ  เขากล่าวว่า  " ท่านผู้ทรงเกียติขอรับ  เป็นความประสงค์ของท่านที่จะแกล้งเราอย่างนั้นหรือ?  เราทำอะไรให้ท่านไม่พอใจหรือ?  ถ้าเช่นนั้น  ก็ขอโทษด้วยใจจริงเป็นอย่างสูง เพราะเรามิได้ตั้งใจทำเช่นนั้น  เรามิได้ประสงค์ทำร้ายท่านทั้งสอง  เราเพียงปรารถนาท่านให้สนุกในชีวิตที่เต็มไปด้วยการคบค้าสมาคมกันขอรับท่านทั้งสอง "

      เจ้าคนลูกครึ่งไม่สามารถเชื่อคำพูดที่หูได้ยิน  แล้วมันก็เริ่มหัวเราะ  " ทำร้ายฉันนี่นะ ?  แกไม่ประสงค์ทำร้ายพวกเราใช่ไหมที่แกพูด  หา?  ไอ้คางคกเหลือง  ฉันจะสั่งสอนแกว่าการทำร้ายมันเป็นอย่างไรโว้ย! 

      คาสคเริ่มพลิกตัวตื่นขึ้น  และตั้งใจจะยุติการต่อสู้ที่ทำท่าจะเกิดขึ้น  เมื่อคนผิวเหลืองมองเห็นเขาและเดินมาหาเพื่อนั่งลงใกล้ๆ  อ้าว  ก็มันไม่ใช่หน้าที่ของเขาที่จะห้ามปรามมิให้เกิดการทำร้ายกัน  บางทีคนผิวเหลืองอาจโดนตีกบาลโดยไอ้ยักษ์สองตัวก็จะได้สำนึกกระมัง  เขาจึงหันกลับไปรับอาหารที่รับประทานค้างอยู่  แต่ก็เฝ้าดูไม่หยุด 

      เจ้าลูกครึ่งกรีกยังคงพูดกับชายผิวเหลือง  พอใจในน้ำเสียงของตนมาก  เขาเริ่มบรรยายด่าพ่อด่าแม่ที่เป็นผู้ให้กำเนิดไอ้บ้าผิวเหลืองตาตี่คนนี้

      คนผิวเหลืองถอนหายใจคล้ายกับรำคาญเหนื่อยห่ายกับคนไม่รู้เรื่องทั้งสอง  และดูแล้วท่าทางมันทั้งสองจะกระโดดเข้าเหยียบทับเขาเป็นแน่  แต่ เขากลับทำมือแขนในท่วงท่าประหลาด ที่เป็นลักษณะเดียวกับที่คสคามองเห็นเขาปฏิบัติเช่นนั้นในการฝึกซ้อมแน่นอน 

      ท่าทางของคนผิวเหลืองที่ทำอยู่นั้นทำให้เจ้าลูกครึ่งโวยวายว่า " เอ็งทำอะไรวะ?  " พร้อมกับสบัดแขนยาวของเชาไปทางคนผิวเหลืองและตะครุบตรงบ่าของเขา  แต่ก่อนที่จะทราบว่าอะไรคืออะไรกิดขึ้น  เขาลอยละลิ่วขึ้นเบื้องบนในอากาศ  ตกลงหลังกระแทกพื้นเรือห่างออกไปสิบฟุตเต็มๆ  เสียงร่างตกกระทบพื้นดังสนั่น

      คนผิวเหลืองเปลี่ยนอริยบท  เขาหันไปหาเจ้าคนที่นอนแผ่หราอยู่ตรงนั้น  โค้งคำนับอย่างสุภาพ  ถามว่า " คุณจะกรุณาปล่อยคนโชคร้ายอย่างเราให้อยู่อย่างสงบจะได้หรือไม่  เราไม่ทำอันตรายคุณดอก  เขาพูดแบบมิใช่การล้อเลียนแน่  น้ำเสียงแสดงความจริงใจ  " โปรดอย่าบังคับใจเราให้กระทำสิ่งที่ไม่เป็นผลดีแก่ท่าน "

      เจ้าครึ่งชาติกรีกนอนแผ่หราสักครู่  งงงัน  แล้วลมหายใจฟื้นกลับมา  มันยืนขึ้น  และแล้ว  พร้อมกับเสียงคำรามลั่น  พุ่งตัวเข้าหาคนผิวเหลือง  มือสองข้างกางกว้างเจ้าหาเขา  ทำท่าว่าจะบีบคอให้หักตายคามือกระนั้น

     
       

     
บันทึกการเข้า
Petervich
Petervich - Peter Vich
Administrator
Hero Member
*****
กระทู้: 2116



ดูรายละเอียด เว็บไซต์ อีเมล์
« ตอบ #1 เมื่อ: พฤศจิกายน 15, 2019, 09:39:31 AM »

 ยิ้ม เจ๋ง ฮืม

      ชายตาหยีหมุนรอบตัวด้วยเท้าปักพื้นข้างเดียว  หันร่างออกไปคล้ายจะวิ่งหนี  และ ด้วยการหมุนตัวกลับก็ยกเท้าขึ้น และเตะคนกรีกที่คอหอย  ทำให้มันกระเด็นกลับล้มลงไปที่พื้นกระดานเรือ พยายามหายใจ  เมื่อเจ้าคนครึ่งชาติพุ่งเข้ามา  และเจ้าหนุ่มน้อยพุ่งเข้ามาด้วย  ขฯะที่เท้าของคนผิวเหลืองยังคงลอยอยู่ในอากาศ  เจ้าหนุ่มน้อยเส้นขนรอบตัวสวย ได้เหวี่ยงหมัดเข้าใส่ใบหน้าของคนผิวเหลือง  แต่ปรากฎว่าหน้าของเขาไม่อยู่ตรงนั้นแล้ว  มือของคนตาหยีพุ่งผ่านเข้าหาอย่างรวดเร็ว  และร่างของหนุ่มน้อยตัวใหญ่ หมุนรอบตัว  บ่ายหน้ากลับไปตรงที่เขาขยับออกมา   ณเวลาที่ คนกรีกย่ำมาตามพื้นกระดาน  ที่คนผิวเหลืองกำลังพันตูอยู่กับเจ้าหนุ่มน้อยร่างใหญ่ที่ลอยอยู่ตรงเข่าสองข้างของเขา  ด้วยเครื่องหมายแสดงความเสียใจ  เขางอมือกำแน่นรูปกำปั้นประหลาดและชกอย่างแรงเข้ที่กกหูของหนุ่มน้อยร่างใหญ่นั้น  ทำให้มันล้มไปข้างหน้าลงที่พื้นเรือ  หมดสติทันที  ตัวมันเองอาจทำให้ดั้งจมูกของตนเองหักในการล้มนั้น  ขณะที่คนผิวเหลืองใช้มีอรับประคองศีรษะ ค่อยวางลงที่พื้นกระดานเรือ
 
      คนตาหยี หันไปมองกลุ่มทาสอื่นๆ  " ฉันขออภัยสำหรับการกระทำที่ไม่สบายตาของพวกท่าน แต่มันหลีกเลี่ยงไม่ได้ "  เขาคุกเข่าลงที่พื้น ใช้มืกอบเอาอาหารที่ตกลงที่พื้นกระดานเรือใส่คืนเข้าไปในหม้อเหล็กประจำตัว   ทำความสะอาดตรงนั้นและเมื่อเสร็จสรรพ  เขายืนขึ้น  หันไปมองคนอื่น แล้วโค้งคำนับช้าๆ

      คาสคาอ้าปากค้าง  ช่างเหมือนนรกเลยหรือ?  เราไม่เคยเห็นอะไรเหมือนเช่นนี้  กลืนอาหารลงคอแบบฝืดมาก  เขาเช็ดปากด้วยหลังมือที่ขนรุงรังข้างหนึ่ง  แล้วเดินตรงไปหาคนผิวเหลืองตัวเล็ก  ถามว่า " คุณเป็นคนชนิดใด น้องชาย?"  ฉันจำได้ว่าฉันถามคุณแบบนี้เมื่อวานนี้  แต่คุณไม่ตอบ และหลังจากที่ฉันเห็นคุณกำราบสองคนร่างยักษ์นี้แล้ว  ยิ่งทำให้ฉันอยากทราบหลายอย่างจากปากของท่าน  จะบอกฉันได้หรือยัง?"

      คนตัวเล็กมองข้ามหัวคาสคาและท่าทางยืนหยัดในสิ่งที่เขาจะพูด  " ฉันคือซิวเหล่าเซ " เสียงของเขานุ่มนวลและสุภาพ ก่อให้เกิดความรู้สึกพอใจกับตนเองว่าคนที่ฟังรู้สึกพอใจที่ได้ยิน  แต่แล้ว เสียงของเขาแหลมขึ้น  " ทำไมคุณพี่สนใจเรื่องของฉัน มากอย่างนี้ ท่านนายทัพ?  คาสคารีบตอยว่า " ฉันไม่ใช่ทหาร  แต่เป็นทาสเยี่ยงท่าน "
บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: